اعتراض هواداران فوتبال ایران؛ ریشه در کجاست؟
بالا گرفتن اعتراض هواداران فوتبال ایران در فضای مجازی و رسانهها، یکی از موضوعات داغ این روزهای لیگ برتر محسوب میشود. این اعتراضها بیشتر از هر زمان دیگری حول تیمهای بزرگ و مطرح ایران، یعنی پرسپولیس، استقلال، سپاهان و حالا تراکتور، شکل گرفته است. هواداران این تیمها با توجه به عملکرد باشگاهها و خریدهای انجامشده، نگرانیها و انتقاداتی را مطرح میکنند که نمیتوان به سادگی از کنار آنها گذشت.

چهار تیم، یک لیگ؛ چالش بزرگ برای مدیران
امیر عطابخش، مدیرعامل سابق باشگاه پیکان و عضو هیئت مدیره سابق باشگاه گلگهر، درباره دلایل این اعتراضها توضیحاتی ارائه داده است. او معتقد است که لیگ برتر ایران به نوعی به چهار لایه تقسیم شده است: استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور در لایه اول و سایر تیمها در لایههای بعدی فعالیت میکنند.
طبق گفته او، عمده هواداران فوتبال ایران طرفدار پرسپولیس و استقلال هستند و پس از آن، سپاهان به عنوان تیمی که توانسته این دو قطبی بودن را بشکند، جایگاه خاص خود را دارد. تراکتور، به عنوان تیم جدیدالورود، حالا وارد این رقابت شده و هواداران آذریزبان این تیم را دنبال میکنند.
این تقسیمبندی باعث شده تا اعتراض هواداران فوتبال ایران نسبت به شرایط تیمهای خود افزایش یابد، چرا که هر چهار تیم در بالای جدول رقابت فشردهای دارند و کوچکترین لغزش میتواند نتیجه لیگ را تحت تاثیر قرار دهد.
قهرمانی تراکتور؛ آغاز نگرانیها
عطابخش تاکید میکند که نگرانی اصلی هواداران سه تیم سنتی، یعنی پرسپولیس، استقلال و سپاهان، بعد از قهرمانی تراکتور در فصل گذشته شکل گرفته است. قهرمانی تراکتور بههر ترتیبی که رقم خورد، موجی از بحثها و حرفوحدیثها را در فضای فوتبال ایران ایجاد کرد.
یکی از پروندههای مهم آن فصل، پرونده بیرانوند بود که اعلام نتیجه آن با تأخیر مواجه شد و اعتراض بسیاری از تیمها را به همراه داشت. این وقایع باعث شد تا اعتراض هواداران فوتبال ایران به شکل گستردهتری ظاهر شود و خواستار اقدامات جدیتر از سوی مدیران تیمها شوند.
دلزدگی هواداران؛ چالش مهاجرت بازیکنان
یکی دیگر از دلایل مهم افزایش اعتراض هواداران فوتبال ایران، مهاجرت بازیکنان باکیفیت به لیگهای حاشیه خلیج فارس است. بازیکنانی مانند سردار آزمون، احمد نوراللهی و مهدی قائدی ترجیح میدهند در لیگهای عربی بازی کنند، حتی اگر فرصت حضور در اروپا را نداشته باشند.
این وضعیت باعث دلزدگی هواداران شده است؛ چرا که بازیکنان خوب ایرانی کمتر در لیگ داخلی حضور دارند و بازیکنان خارجی هم به دلایل مختلف به ایران نمیآیند. نتیجه این جریان، افزایش فشار و انتقاد هواداران به مدیریت باشگاههاست.
مطالبهگری هواداران؛ فراتر از لیگ داخلی
هواداران استقلال، پرسپولیس و سپاهان نه تنها به دنبال موفقیت در لیگ ایران هستند، بلکه انتظار دارند تیمشان در سطح آسیا نیز رقابتی ظاهر شود. عطابخش میگوید: «ایرانیها به هیچکس باج نمیدهند، مخصوصاً اگر قرار باشد تیمهای عربی نسبت به ما برتری پیدا کنند.»
این روحیه مطالبهگری، یکی از اصلیترین دلایل افزایش اعتراض هواداران فوتبال ایران است. آنها میخواهند تیمشان در هر شرایطی باکیفیت و قدرتمند ظاهر شود و محدودیتهای قانونی و بودجهای مدیران، نباید مانع این هدف شود.
محدودیتهای قانونی و بودجهای مدیران
مدیران باشگاههای بزرگ ایران با محدودیتهای مشخصی در بودجه و هزینهها مواجه هستند. پرسپولیس باید پاسخ سهامداران بانکی را بدهد، استقلال با هلدینگ خلیجفارس در ارتباط است و سپاهان هم پاسخگو به سهامداران فولاد مبارکه است. این محدودیتها باعث میشود مدیران نتوانند خارج از عرف هزینه کنند.
در مقابل، تراکتور به عنوان تیمی خصوصی و با مالک شخصی، بدون چنین محدودیتهایی عمل میکند. این تفاوت، یکی دیگر از دلایل اصلی اعتراض هواداران فوتبال ایران و احساس خطر نسبت به عملکرد سایر تیمهاست.
عملکرد مدیران و امید به آینده
با وجود فشارهای هواداران، عطابخش معتقد است که مدیران سه تیم بزرگ توانستهاند عملکرد نسبتاً خوبی داشته باشند. آنها با بودجه موجود، خریدهای مناسبی انجام داده و سعی کردهاند رضایت هواداران را جلب کنند.
با این حال، اعتراض هواداران بیشتر متوجه سیاستها و تصمیمات کلان مدیریتی است تا عملکرد مستقیم مدیران عامل و اعضای هیئت مدیره. این نکته نشان میدهد که اعتراض هواداران فوتبال ایران ریشه در حس رقابت، مطالبهگری و انتظار بالاتر از سطح لیگ داخلی دارد.
نتیجهگیری
افزایش اعتراض هواداران فوتبال ایران نشاندهنده اهمیت بالای فوتبال در فرهنگ و جامعه ایرانی است. هواداران انتظار دارند تیمهای محبوبشان نه تنها در لیگ داخلی بلکه در سطح آسیا موفق باشند. مدیران باشگاهها با محدودیتهای قانونی و بودجهای، تلاش میکنند بهترین عملکرد را داشته باشند، اما فشار و مطالبهگری هواداران همواره وجود دارد.